چراغ دانایی خاموش نمی‌شود

در سرزمین ما، بعضی واژه‌ها فقط یک نام نیستند؛ یک تاریخ‌اند، یک مسیر، یک ایمان. «معلم» از همان واژه‌هاست؛ واژه‌ای که بوی روشنایی می‌دهد، بوی تخته‌های قدیمی کلاس، بوی دستانی که آینده را آرام‌آرام ورق می‌زنند تا نسلی بزرگ شود، بفهمد، بایستد و انسان بماند.

روز معلم، روز پاسداشت انسان‌هایی است که بی‌هیاهو، چراغ فهم و آگاهی را در تاریکی‌ها روشن نگه می‌دارند، آنان که شاید نامشان بر سردر خیابانی نقش نبندد، اما اثرشان تا سال‌ها در ذهن و روح جامعه باقی می‌ماند.

معلم، معمار خاموش فردای یک ملت است؛ کسی که پیش از ساختن شهرها، انسان‌ها را می‌سازد.

در فرهنگ این سرزمین، معلمی همیشه با ایثار و ایمان گره خورده است، از مکتب‌داران ساده روستاها تا استادانی که جان خود را وقف تربیت نسل‌ها کردند، همه در یک نقطه مشترک‌اند؛ دل‌سپردگی به حقیقت.

و چه زیبا که روز معلم در ایران، با نام شهید آیت‌الله مرتضی مطهری پیوند خورده؛ مردی که اندیشه را با اخلاص درآمیخت و نشان داد معلمی، تنها انتقال دانش نیست، بلکه بیدار کردن روح انسان‌هاست.

امروز، وقتی از مقام معلم سخن می‌گوییم، نمی‌توان از یاد شهیدان این سرزمین عبور کرد؛ شهیدانی که خود، بزرگ‌ترین آموزگاران تاریخ ما بودند، آنان درس غیرت، ایستادگی، شرف و وطن‌دوستی را نه با واژه، بلکه با خون خویش نوشتند.

در این میان، یاد شهدای مظلوم میناب نیز همچون ستاره‌ای روشن در حافظه مردم ایران زنده است و نامشان تا همیشه در قلب مردم باقی خواهد ماند.

و در روزگار امروز، در میان همه هجمه‌ها و تردیدها، هنوز صدای رهبر شهید معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، یادآور همان حقیقت روشن است که «معلمی، شغل انبیاست». نگاهی که نشان می‌دهد تربیت انسان، مقدس‌ترین مسئولیت اجتماعی است و آینده هر ملت، در کلاس‌های درس آن ملت شکل می‌گیرد.

تأکید مکرر ایشان بر جایگاه آموزش، فرهنگ و تکریم معلمان، نشان‌دهنده اهمیت راهبردی این قشر در ساخت تمدن آینده ایران اسلامی است.

امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه ما به معلمان آگاه، دلسوز و امیدوار نیاز دارد؛ انسان‌هایی که بتوانند نسل جوان را در میان انبوه آشفتگی‌های جهان امروز، به سمت حقیقت، اخلاق و امید هدایت کنند. اگر شهیدان، از مرزهای خاک دفاع کردند، معلمان از مرزهای فکر و هویت پاسداری می‌کنند؛ و چه رسالتی بالاتر از این.

روز معلم، فرصتی است برای ایستادن؛ برای احترام گذاشتن به تمام کسانی که چراغ دانایی را روشن نگه داشته‌اند.

برای زنده نگه داشتن نام شهیدانی که امنیت و عزت را به ما هدیه دادند و برای تجدید عهد با آرمان‌هایی که رهبر انقلاب بارها بر آن تأکید کرده‌اند؛ آرمان علم، ایمان، خودباوری و ساختن ایرانی سربلند.

در برابر عظمت معلم، تنها می‌توان سر تعظیم فرود آورد؛

و در برابر نام شهید، تنها می‌توان ایستاد و سکوت کرد…

سکوتی از جنس احترام، افتخار و دلتنگی.

12 اردیبهشت 1405